Data i miejsce uzyskania stopnia magistra:
3 września, 2012, Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego
Specjalizacja:
historia średniowieczna; chrystianizacja Europy; kultura religijna i polityczna wczesnego średniowiecza
Kontakt:

Udział w grantach i projektach badawczych:

  • Udział w charakterze wykonawcy w projekcie badawczym Narodowego Centrum Nauki OPUS 9 (nr 2015/17/B/HS3/005) pt. „Oryginalność i wtórność polskiej kultury politycznej i religijnej (X–XIII w.)”, realizowanym na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem prof. dr. hab. Romana Michałowskiego (2016–2019).
  1. Rytuał chrztu poganina na przełomie tysiącleci, czyli jak mogła przebiegać liturgia chrztu Mieszka I i co z tego wynika, w: Chrzest Mieszka I i chrystianizacja państwa Piastów, red. J. Dobosz, M. Matla, J. Strzelczyk, Poznań 2017, s. 63–109.
  2. Wyprawa króla Longobardów Pepina przeciw Awarom w 796 roku: teologia karolińskiej wojny misyjnej, w: Ecclesia et bellum. Kościół wobec wojny i zaangażowania militarnego duchowieństwa w wiekach średnich, red. R. Kotecki, J. Maciejewski, Bydgoszcz 2016, s. 82–103.
  3. Czy miejsce chrztu ma znaczenie? Chrzest króla Cædwalli z Wessexu ad limina beatorum apostolorum w Rzymie, w: Miejsca chrztów, urządzenia baptyzmalne i ceremoniał chrzcielny od starożytności chrześcijańskiej do soboru trydenckiego, red. A.M. Wyrwa, Poznań–Dziekanowice 2016, s. 71–107.
  4. [Red.] Miasta wielu religii. Topografia sakralna ziem wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. M. Jakubowski, M. Sas, F. Walczyna, Warszawa 2016.
  5. Teologia i liturgia chrztu w myśli Alkuina z Yorku, w: Liturgia i teologia chrztu od starożytności chrześcijańskiej do czasów nowożytnych, red. A.M. Wyrwa, J. Górecki, Poznań 2015 [druk: 2016], s. 215–248.
  6. Czas chrztu w sytuacji misyjnej. Z dziejów dyskusji biskupów karolińskich nad ustaleniem pożytecznych zasad udzielania chrztu Awarom i Słowianom w końcu VIII wieku, w: Czas w kulturze średniowiecza, red. A. Dryblak, M. Sas, J. Szafranowski, Warszawa 2015, s. 21–42.
  7. Jak z pogańskiego władcy uczynić chrześcijańskiego króla? Nawrócenie Ethelberta z Kentu i Edwina z Nortumbrii przez misjonarzy z Rzymu, w: Chrystianizacja Europy. Kościół na przełomie I i II tysiąclecia, red. J. Dobosz, J. Strzelczyk, Poznań 2014 [druk: 2015], s. 193–229.
  8. Autor listu o odbiorcy. Misjonarz działający wśród pogan w świetle korespondencji Alkuina z Yorku z Arnonem z Salzburga, w: Autor i jego dzieło w wiekach średnich, red. A. Laskowska, M. Sas, Warszawa 2014, s. 17–38.
  9. Augustine of Canterbury converting the Anglo-Saxons: a contribution to the identity of the medieval missionary, „De Medio Aevo” 3 (2013/2), s. 213–230.
  10. Augustyn z Canterbury nawracający Anglosasów – przyczynek do tożsamości średniowiecznego misjonarza, w: Ja – My – Oni. Tożsamości ludzi średniowiecza, red. L. Jurek, P. Figurski, W. Oczkowski, M. Sas, Warszawa 2012, s. 31–44.
  11. Świat postrzegany z perspektywy „miraculum”. Analiza kochawińskich zapisek o cudach, „Teka Historyka” 43 (2011), s. 108–137.
  12. Działalność św. Brunona z Kwerfurtu, „Teka Historyka” 38 (2009), s. 32–95.