Murzynowska Krystyna (1924–2008)

 

Krystyna Murzynowska

1924–2008

Krystyna Murzynowska z domu Zandberg urodziła się 29 marca 1924 r. w Warszawie. Do 1939 r. razem z rodzicami mieszkała w Gdyni. Po rozpoczęciu wojny przeniosła się do Warszawy. Uczęszczała na tajne komplety w Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego, gdzie w 1943 r. zdała egzamin dojrzałości. Następnie uczęszczała do szkoły pielęgniarskiej; w czasie Powstania Warszawskiego pracowała jako pielęgniarka w Szpitalu Św. Ducha.

Po zakończeniu wojny rozpoczęła studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, które jednak przerwała z powodu trudnej sytuacji materialnej.

W latach 1947–1949 pracowała w Światowej Organizacji Zdrowia przy ONZ (Delegatura w Polsce). Po urlopie macierzyńskim przeszła do Biura Informacji ONZ. W obu tych miejscach pracowała jako tłumaczka. W drugiej połowie 1948 r. wznowiła studia na Uniwersytecie Warszawskim, które łączyła z pracą bibliotekarza naukowego w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (1949–1952). W grudniu 1952 r. ukończyła studia magisterskie na podstawie pracy „Rewolucja listopadowa 1918 r. w Niemczech, ze specjalnym uwzględnieniem socjaldemokracji niemieckiej”, napisanej pod kierunkiem prof. Żanny Kormanowej.

16 lutego 1953 r. rozpoczęła pracę w Instytucie Historii PAN; początkowo jako starszy asystent. Zajmowała się tematyką polskiej emigracji robotniczej w Niemczech, zwłaszcza w Zagłębiu Ruhry. Wielokrotnie wyjeżdżała na kwerendy do Niemiec (NRD). W „Ruchu zawodowym w Polsce” opracowywała rozdziały dotyczące emigracji zarobkowej w Niemczech, Danii, Francji i Belgii.

W 1971 r. uzyskała stopień doktora na podstawie pracy „Polskie wychodźstwo zarobkowe w Zagłębiu Ruhry 1880–1914”.

Pracowała w Instytucie Historii do 31 marca 1984 r.

Zmarła 30 kwietnia 2008 r.