Karwacki Władysław Lech (1925–2003)

 

Władysław Lech Karwacki

1925–2003

Urodził się 20 kwietnia 1925 r. w Przemyślu. Szkołę podstawową ukończył w 1939 r. w Piotrkowie Trybunalskim. W czasie II wojny światowej naukę kontynuował na tajnych kompletach w Szkole Handlowej (1941–1943). Działał w piotrkowskiej konspiracji AK, oddziale partyzanckim „Burza” i 25 pp AK, a także był sanitariuszem PCK.

Pracę zawodową rozpoczął w czasie wojny w zakładzie ogrodniczym. Po wojnie imał się różnych prac zarobkowych. Pracował m.in. w Związku Zawodowym Techników Dentystycznych, Zarządzie Miejskim, Państwowej Centrali Handlowej i Państwowej Fabryce Aparatów Elektrycznych.

Świadectwo maturalne uzyskał w 1947 r. 1 marca 1948 r. rozpoczął studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego, których nie ukończył. Jednak 1 października 1949 r. rozpoczął je ponownie, tym razem na Wydziale Humanistycznym UŁ. Studia ukończył 1 grudnia 1952 r. na podstawie pracy „Działalność Towarzystwa Demokratycznego Polskiego w latach 1839–1846”, napisanej pod kierunkiem prof. Józefa Dutkiewicza.

Po obronie pracy magisterskiej został zatrudniony na Uniwersytecie Łódzkim, początkowo jako asystent, później adiunkt i docent.

Pracę doktorską, pt. Łódzka organizacja Polskiej Partii Socjalistycznej – Lewicy w latach 1906–1918, obronił w 1962 r. Jej promotorem była prof. Natalia Gąsiorowska. W tym samym roku odbył staż na Uniwersytecie w Moskwie i Leningradzie, a w 1967 r. w École Pratique des Hautes Études w Paryżu.

W 1969 r. obronił rozprawę habilitacyjną pt. Robotnicze i pracownicze związki zawodowe oraz stowarzyszenia pracodawców w Łodzi do 1914 r.

1 października 1971 r. otrzymał zatrudnienie w Instytucie Historii PAN na stanowisku docenta. Na emeryturę przeszedł 31 lipca 1992 r.

Naukowo zajmował się dziejami klasy robotniczej, partii i stowarzyszeń robotniczych, a także problematyką kultury i oświaty robotniczej. Wydał monografie: Łódzka Rada Delegatów Robotniczych (listopad 1918 – sierpień 1919) [„Książka i Wiedza”, 1958], Walka o władzę w Łodzi 1918–1919 [Wydawnictwo Łódzkie, 1962] i Łódź w latach rewolucji 1905–1907 [Wydawnictwo Łódzkie, 1975] oraz szereg artykułów.

Zmarł 10 maja 2003 r.