Jaszczuk Andrzej (1942–2020)

 

Andrzej Jaszczuk

1942–2020

Urodził się w Warszawie 15 kwietnia 1942 r. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Tematem jego pracy magisterskiej, obronionej w 1964 r., była „Teoria Państwa Kropotkina”. Po studiach został zatrudniony w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych, gdzie zajmował się problemami współczesnej Azji. Następnie odbywał studia doktoranckie na Uniwersytecie Warszawskim. W roku akademickim 1966/1967 wyjechał do Londynu jako stypendysta Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, gdzie zbierał materiały do rozprawy doktorskiej. 26 maja 1969 r. uzyskał stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy „Wolność polityczna a demokracja formalna. Z dziejów  anglosaskiej myśli politycznej”. Jego promotorem był prof. Stefan Rozmaryn.

W 1970 r. rozpoczął pracę w Instytucie Historii im Tadeusza Manteuffla PAN, początkowo w Pracowni Dziejów Klasy Robotniczej, po restrukturyzacji – w Pracowni Dziejów Warstw Posiadających, a następnie w Pracowni Przeobrażeń Społecznych XIX i XX wieku.

W 1986 r. ukazała się jego monografia Spór pozytywistów z konserwatystami o przyszłość Polski 1870–1903, która stała się podstawą jego habilitacji (1992).

Zajmował się problemami liberalizmu i konserwatyzmu, a także demokracji i wolności jednostki. Jego prace stanowią ważny wkład w historię myśli politycznej i ideologii politycznych w Polsce.

W 2007 r. przeszedł na emeryturę.

Zmarł 4 września 2020 r.