Bachulska Halina (1895–1962)

 

Halina Bachulska

1895–1962

Urodziła się w Warszawie 13 czerwca 1895 r. Jej ojcem był wybitny prawnik, Oskar Szeller, jeden z organizatorów sądownictwa polskiego u schyłku I wojny światowej. Halina Szeller wykształcenie średnie otrzymała prywatnie w tzw. kompletach. W latach 1911–1916 uczęszczała na Wydział Humanistyczny Towarzystwa Kursów Naukowych (późniejsza Wolna Wszechnica), gdzie studiowała historię pod kierownictwem profesorów Henryka Stanisława Mościckiego i Marcelego Handelsmana. Od 1916 r. była słuchaczką na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Na seminarium doktoranckim profesora Handelsmana opracowała źródłowo trzy tematy: „Małachowski jako mówca na sejmie czteroletnim”, „Technika Kongresu Wiedeńskiego” i „Księstwo Warszawskie w oświetleniu satyry politycznej z lat 1807–1815”, z których ostatni został wydrukowany w „Przeglądzie Historycznym”.

W 1917 r. na kursach dla dorosłych Polskiej Macierzy Szkolnej prowadziła cykl wykładów o Jagiellonach. W tym roku została także zatrudniona przez Warszawskie Towarzystwo Naukowe (TNW) na pracownika bibliografii historii polskiej. Od 1920 r. przez 20 lat pracowała jako asystentka w Gabinecie Nauk Historycznych TNW. W 1921 r. dodatkowo została zatrudniona jako nauczycielki historii w wyższych klasach gimnazjum Szachtmajerowej. W 1922 r. wraz z mężem, Aleksym Franciszkiem Bachulskim, spędziła kilka miesięcy w Moskwie, biorąc udział w pracach delegacji prowadzącej rewindykację polskich zabytków archiwalnych, bibliotecznych i muzealnych. Uporządkowała wtedy bibliotekę i archiwum sekcji archiwalnej.

W 1933 r. objęła sekretariat Międzynarodowej Komisji Bibliograficznej opracowującej wydawnictwo Bibliographie des Mélanges. Z pracy zdawała sprawozdania na Międzynarodowym Zjeździe Historyków w Warszawie. Po kilkunastu latach pracy prowadzonej wspólnie z profesorem Marcelim Handelsmanem i doktorem Ryszardem Przelaskowskim wydała w 1939 r. pierwszy zeszyt Bibliografii Historii Polski 1815–1914.

Prace wydawnicze ze względu na wybuch II wojny światowej zostały wznowione dopiero w 1946 r. W 1947 r. Komisja Historyczna TNW powierzyła Halinie Bachulskiej redakcję wstępnego tomu Bibliografii, który ukazał się w 1954 r.

21 stycznia 1953 r., po likwidacji TNW, Halina Bachulska została zatrudniona w Instytucie Historii PAN jako pomocniczy pracownik naukowy w Zakładzie Dokumentacji, o od 1 października 1954 – jako adiunkt. W IH PAN współpracowała przy redakcji kolejnego tomu Bibliografii obejmującego lata 1815–1831.

Bibliografia prac Bachulskiej nie jest bogata; należą do niej bibliografie prac naukowych Handelsmana i Ptaszyckiego, kilka komunikatów o polskim i zagranicznym bibliograficznym ruchu naukowym, parę recenzji i przyczynków.

Zmarła 17 października 1962 r.