Pracownicy Naukowi

Jerzy Eisler

Data i miejsce uzyskania stopnia doktora:

Kwiecień 14, 1982 , IH PAN, Warszawa

Daty i miejsca uzyskania ewentualnych dalszych stopni naukowych:

habilitacja – październik 1992, IH PAN, Warszawa
profesor – kwiecień 2002, IH PAN, Warszawa

Specjalizacja

historia najnowsza Polski i powszechna

Dodatkowe informacje

Zakład/Pracownia:
Zakład Badań nad Dziejami Polski po 1945 roku (kierownik od 2011 r.)

Inne:
– od 2002 r. dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie;
– w latach 1994–1997 dyrektor Szkoły Podstawowej i Liceum Ogólnokształcącego przy Ambasadzie Rzeczpospolitej Polskiej w Paryżu;
– przez 15 lat w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego prowadził wykłady oraz seminarium magisterskie;
– znawca najnowszych dziejów Francji oraz historii Polski po II wojnie światowej;
– autor, współautor lub redaktor blisko trzydziestu książek, a także prawie sześciuset recenzji oraz artykułów naukowych i popularno-naukowych. Jego książki kilkakrotnie wyróżniane były nagrodami („Klio”, tygodnika „Polityka”, Polskiego PEN-Clubu);
– odznaczony Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze „Gloria Artis”, Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Członkostwo w redakcjach czasopism naukowych i wydawnictw ciągłych:
1.
Członek (zastępca redaktora, redaktor tematyczny: wiek XX) Komitetu Redakcyjnego „Kwartalnika Historycznego”.
2. Członek redakcji rocznika „Polska 1944/45–1989. Studia i materiały”.
3. Członek Komitetu Redakcyjnego, członek Rady Naukowej „Polskiego Słownika Biograficznego”.

Członkostwo z wyboru w organizacjach naukowych:
1.
Członek Kolegium Historyczno-Programowego Europejskiego Centrum Solidarności.
2. Członek Rady Naukowej Muzeum Narodowego w Szczecinie.
3. Przewodniczący Kolegium Doradczo-Programowego Centrum Dialogu Przełomy w Szczecinie.

Ważniejsze publikacje:

Książki autorskie:
1. Polski rok 1968, Warszawa 2006.
2. „Polskie miesiące” czyli kryzys(y) w PRL, Warszawa 2008.
3. Grudzień 1970. Geneza, przebieg, konsekwencje, Warszawa 2012.
4. Siedmiu wspaniałych. Poczet pierwszych sekretarzy KC PZPR, Warszawa 2014.
5. Co nam zostało z tamtych lat. Dziedzictwo PRL, Warszawa 2016.
6. Czterdzieści pięć lat, które wstrząsnęły Polską. Historia polityczna 1944–1989, Warszawa 2018.

Wybrane artykuły naukowe (od 2011 r.):
1. La Pologne de 2010 et le communisme aprės le commnisme, w: Sortir du communisme, changer d’époque. Aprės la chute du Mur, red. Stéphane Courtois, Paryż 2011, s. 425–445.
2. Zmiany kierownictw partyjnych w PRL, w: Władza w PRL. Ludzie i mechanizmy, pod red. Konrada Rokickiego i Roberta Spałka, Warszawa 2011, s. 63–78.
3. „Polskie miesiące” jako forma protestu społecznego w PRL, w: Strajki w Polsce w XX wieku, pod red. Ryszarda Gryza, Warszawa 2011, s. 145–153.
4. Pierwsi sekretarze KC PZPR jako kluczowe ogniwo władzy, w: PZPR jako machina władzy, pod red. Dariusza Stoli i Krzysztofa Persaka, Instytut Pamięci Narodowej, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2012, s. 11–25.
5. Edward Gierek wobec opozycji demokratycznej, w: Opozycja demokratyczna w PRL w latach 1976–1981, pod red. Wojciecha Polaka, Jakuba Kufla, Przemysława Ruchlewskiego, Gdańsk 2012, s. 10–29.
6. Jak badać dzieje aparatu bezpieczeństwa w Polsce Ludowej?, „Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989” 2013, nr 1 (11), s. 351–360.
7. Obraz II wojny światowej w wybranych filmach anglosaskich, w: Wiek nienawiści, pod red. Edmunda Dmitrówa, Jerzego Eislera, Mirosława Filipowicza, Mariusza Wołosa, Grzegorza P. Bąbiaka, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2014, s. 115–139.
8. Овщественно-политические концепции участников Солидарности в 1980–1989 гг., w: Инакомыслие в условиях реальново социализма. Поиски новой государственности. Конец 60-х ­– 80-е гг. ХХ в., red. К.В. Никифоров, В.В. Волобуев, Э.Г. Заборожнюк, О.Н. Майорова, А.С. Смышкин, Moskwa 2014, s. 221–232.
9. Relacje z perspektywy badacza PRL, w: Historia mówiona w świetle nauk humanistycznych i społecznych, red. Stanisława Niebrzegowska-Bartmińska, Joanna Szadura, Mirosław Szumiło, przy udziale Janusza Kłapcia, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2014, s. 155–170.
10. Dlaczego nie lubimy biografii dotyczących osób z czasów PRL?, „Polish Biographical Studies” 2014, nr 2, s. 39–48.
11. Polska Rzeczpospolita Ludowa – szkic do rozważań o laicyzacji państwa, „Kwartalnik Historyczny” 2015, nr 4, s. 701–729.
12. La Pologne 1945: victoire ou défaite – libération ou asservissement?, “Annales” Académie Polonaise des Sciences. Centre Scientifique à Paris, 2015, t. 17, s. 198–206.
13. Jakub Karpiński – pierwszy peerelista, „Stan Rzeczy” 2015, nr 09, s. 172–181.
14. [Głos w dyskusji]: Społeczeństwo wobec zmian społeczno-gospodarczych w Polsce w latach 1944/45–1956, w: „Rewolucja społeczna” czy „dzika przebudowa”? Społeczne skutki przekształceń własnościowych w Polsce (1944–1956), red. Tomasz Osiński, Instytut Pamięci Narodowej, Lublin 2016, s. 481–497.
15. Przedmowa, w: Piotr H. Kosicki, Personalizm po polsku. Francuskie korzenie polskiej inteligencji katolickiej, przekład Jerzy Giebułtowski, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2016, s. 9–11.
16. [Rec.] Georges Mink, La Pologne au coeur de l’Europe. De 1914 à nos jours. Histoire politique et conflits de mémoire, Paris 2015, Buchet Chastel, ss. 658, “Kwartalnik Historyczny” 2017, nr 2, s. 381–387.

Kontakt:

jerzy.eisler@ipn.gov.pl